အိပ္မက္ေတြနဲ႔ လူ

အိပ္မက္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္႔ခရီးကိုစခဲ႔တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း လမ္းေပၚမွာ လမ္းေပ်ာက္ေနရင္းက အကူအညီေတာင္းလို႔ရမယ္႔သူကို ရွာတယ္။ ေမးျမန္းလို႔ရႏိုင္မဲ႔သူကိုရွာတယ္။ မေတြ႕ပါဘူး။ မေတြ႕ခဲ႔ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္႔ညေတြ အစကတည္းက ေမွာင္လြန္းခဲ႔တယ္။

စမ္းတ၀ါး၀ါးေလွ်ာက္လမ္းရင္း ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ဓါတ္ေတြကလည္း တက္လိုက္က်လိုက္နဲ႔ေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္႔ယံုၾကည္မႈေတြကသာ စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ေတာက္ပေနဆဲ။ ကၽြန္ေတာ္ရုိးသားစြာနဲ႔ ေလ်ွာက္လမ္းတယ္။ တက္ႀကြစြာနဲ႔ မ်က္လံုးေတြကိုဖြင့္ နားေတြကိုစြင့္ခဲ႔တယ္။ တခါတေလကၽြန္ေတာ္႔ စိတ္ဓါတ္ေတြ ႏူးညံ့ေပ်ာ႔ေပ်ာင္းသလို တခါတေလလည္း ခက္ထန္ခ်င္တယ္။ ဒီခရီးက ၾကမ္းလည္းၾကမ္းတမ္းလြန္းလွတယ္။

ကံတရား . . . အဲဒီကံတရားနဲ႔ပဲ လမ္းတေလွ်ာက္ခလုတ္တိုက္ေနေတာ႕တာပဲ။ လမ္းခရီးမွာ အခက္အခဲေတြ အဆင္မေျပမႈေတြ ေတြ႕ခဲ႔တုိင္း က်ေနာ္စိတ္ဓါတ္ေတြ ပိုမိုမာေက်ာလာခဲ႔တယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ကိုၾကည့္တယ္ ကၽြန္ေတာ္႔ခရီးကို အာရုံစိုက္တယ္။ အဓိကက အိပ္မက္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖၚဖို႔မဟုတ္လား။

ေတြ႕တဲ႔လူတိုင္းကေမးတယ္ . . မင္းဘယ္သြားမလို႔လဲဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔အိပ္မက္ေတြဆီ သြားမလို႔ပါလို႔ေျပာျပတယ္။ သူတို႔ၿပံဳးရင္း ဒီေကာင္ စိတ္ကူးယဥ္သမားပဲကြ . . တဲ႔ မၾကားတၾကားေလး ေျပာသြားတတ္ၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ႔ မျဖစ္ႏိုင္တာ မင္းရူးေနလား ေျပာတတ္ၾကသလို။ တခ်ဳိ႕ကေတာ႔ ႀကိဳးစားၿပီးေရာက္ေအာင္သြားကြာ . . ဘယ္ေနရာမွာေတာ႔ လမ္းၾကမ္းတယ္ . . ဘယ္ေနရာကိုေတာ႔ သတိထားသြား ဆိုၿပီး အားေပးလမ္းညႊန္မႈေတြ ရခဲ႔ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ႔ မသိသလိုပဲ ႏႈတ္ဆိတ္ထြက္ခြာသြားၾကတယ္။

သူတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕ကေတာ႔ ရည္ရြယ္ရာပန္းတိုင္အသီးသီးကို ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကတဲ႔ ခရီးသြားေတြျဖစ္သလို .. တခ်ဳိ႕လဲ ရည္ရြယ္ရာမရွိ ေရာက္တတ္ရာရာ ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကတဲ႔ သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ႔ ေတြေ၀စိတ္ဓါတ္က်ၿပီး ဘယ္သြားလို႔သြားရမွန္းမသိတဲ႔ ရပ္တန္႔ေနတဲ႔ခရီးသည္ေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ေတြ႕သမွ် လူတိုင္းကို တတ္ႏိုင္သေလာက္အားေပးကူညီရင္း တစ္ကိုယ္တည္း ကိုယ္ယံုၾကည္ရာကို ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ႔ပါတယ္။

တစ္ေနရာမွာ က်ေနာ္နဲ႔ ခရီးသြားေဖၚသြားဖက္ မိတ္ေဆြေတြကိုရတယ္ . . တစ္ေနရာက် သူတို႔ရဲ႕ခရီးပန္းတိုင္ေတြဆီကို တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ လမ္းခြဲထြက္ခြာသြားၾကတယ္. . ေနာက္ဆံုးေတာ႔လည္း ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း ျပန္ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္။

ကၽြန္ေတာ္႔အိပ္မက္ေတြကိုပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကိုယ္႔အားကိုယ္ကိုး၊ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုအားေပးရင္း တေရြ႕ေရြ႕ထြက္ခြာခဲ႔ပါတယ္။ ရႈံးနိမ္႔သြားႏိုင္သလို အိပ္မက္ေတြကို အျပည့္အ၀ ပိုင္ဆုိင္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္၊ ္အေတြးအေခၚနဲ႔ ႀကိဳးစားမႈအေပၚမွာပဲ မူတည္ေနတယ္ဆိုတာ ေလွ်ာက္ရင္းေလွ်ာက္ရင္းနဲ႕ သိလာခဲ႔ပါတယ္။

လမ္းပိတ္တာေတြ လမ္းေပ်ာက္တာေတြ ရွိခဲ႔တိုင္း ေရွ႕ကသြားတဲ႔သူေတြရဲ႕ အႀကံေပးလမ္းညႊန္မႈေတြရယူၿပီး ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အေျဖရွာသံုးသပ္ ကိုယ္႔ဆံုးျဖတ္ရာလမ္းကို တည့္တည့္မတ္မတ္ဆက္ေလွ်ာက္ ျဖစ္ခဲ႔တယ္။

ကၽြန္ေတာ္႔အိပ္မက္ေတြကိုပိုင္ဆိုင္ဖို႔ရာ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ဟာ ကၽြန္ေတာ္႔အနာဂတ္ပါ။ အဓိကကေတာ႔ ရပ္တန္႔မေနဘဲ ကိုယ္႔ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ကိုယ္ ေရွ႕ဆက္ဖို႔ပါပဲ။ မေ၀းေတာ႔တဲ႔ ေရွ႕ခရီးမွာ ကၽြန္ေတာ႔္အိပ္မက္ေတြကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔ အခြင္႔အေရးလမ္းစေတြေတြ႕တိုင္း အေစာပိုင္းက စိတ္ဓါတ္က်အားငယ္မႈေတြနဲ႔ ညည္းညဴသံေတြဟာ တိုးတိတ္ပါးလ်သြားခဲ႔ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ . . ေပ်ာ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္႔အိပ္မက္ေတြအတြက္ ခရီးသြားရတာ ေပ်ာ္တယ္။ အိပ္မက္ေတြကိုပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္း ေနာက္အိပ္မက္ေတြကို ဆက္မက္ေနဆဲပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္အိပ္မက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ပိုင္ဆိုင္ရမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္တယ္။

ခင္ဗ်ားေရာ . . အိပ္မက္ေတြအတြက္ ခရီးထြက္ခဲ႔ဖူးလား။ ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္လို အိပ္မက္ေတြကိုအေကာင္အထည္ေဖၚဖို႔ ခရီးထြက္လာတဲ႔ ခရီးသည္တစ္ဦးပဲလား။ အိပ္မက္ေတြအတြက္ ခရီးမထြက္ဖူးရင္ေတာ႔ . . .
မိတ္ေဆြတို႔ေရ . . . အိပ္မက္ေတြမက္ၿပီး ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔ ခရီးထြက္ၾကစို႔လားဗ်ာ . . ။

ေဆာင္းခ်မ္းမိုး