(၁)
က်ေနာ္႔ရင္ထဲက ပထမဆံုးပြင့္လန္းလာေသာ ပန္းကေလး၊
လြန္ခဲ႔ေသာ ရက္မ်ားစြာက ၿမိဳ႕ထဲလမ္းမတစ္ခုေပၚမွာ သူမႏွင့္က်ေနာ္ ျပန္လည္ဆံုေတြ႕ခဲ႔ၾက၏။ က်ေနာ္က မမွတ္မိခဲ႔ေပမယ္႔ သူမက ျမင္ျမင္ခ်င္းက်ေနာ္႔ကို မွတ္မိကာ လိုက္ေခၚခဲ႔တယ္။ သူေလးက ဟိုး..အရင္ကတည္းက က်ေနာ္ တင္းနစ္သင္ေပးခဲ႔တဲ႔ ေကာင္မေလးေပါ႔။ ႏွစ္ေတြကလည္းၾကာခဲ႔ၿပီဆိုေတာ႔ က်ေနာ္ေမ႔ေနခဲ႔တာလည္း မဆန္းေတာ႔ပါဘူးေလ။ သူ႔သတင္းေတြၾကားခဲ႔ နားေထာင္ခဲ႔ေပမယ္႔ ရုတ္တရက္ႀကီး အျပင္မွာေတြ႔ေတာ႔ မမွတ္မိေတာ႔တာပါ။ တစ္ေယာက္တစ္ႏိုင္ငံစီမွာေနၾကေပမယ္႔ သူကေတာ႔ က်ေနာ္႔အေၾကာင္းေတြကို နားစြင့္ေနခဲ႔တာပါတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတစ္ခုမွာ ႏွစ္ေယာက္အတူေသာက္ရင္း ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာျဖစ္ခဲ႔ၾကပါတယ္။
သူ..က်ေနာ္႔ကို မေမ႔ေသးဘူး။ က်ေနာ္နဲ႔ပတ္သက္သမ်ွ အေၾကာင္းအရာေတြအေတာ္မ်ားမ်ား သူေျပာျပႏိုင္တယ္။ ေနာက္ေန႕ေတြမ်ားမွာလည္း က်ေနာ္တို႔ ရံဖန္ရံခါဆိုသလို ေတြ႔ျဖစ္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ သူစကၤာပူမွာရွိေနတဲ႔ရက္ေတြမွာေပါ႔။ တိုင္းတပါးသူမို႔ ပြင့္လင္းတာလား..ရဲတင္းလြန္းတာလားမသိ။ သူ႕အၾကည့္ေတြက က်ေနာ္႔အေပၚမွာ မရိုးသားသလိုလိုပဲ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္႔ႏွလံုးသားကိုေတာ႔ အနည္းငယ္ လႈပ္ရွားသြားေစခဲ႔ပါတယ္။ က်ေနာ္႔ကိုယ္က်ေနာ္ ေမးၾကည့္တယ္။ သူက ကမာၻေက်ာ္အားကစားမယ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနခဲ႔လို႔မ်ားလား..။ သူက တျခားမိန္းကေလးေတြထက္ ဆြဲေဆာင္မႈအားေကာင္းလြန္း ေနခဲ႔လို႔မ်ားလား။ မဟုတ္ပါဘူး.။ ဒါေပမယ္႔ ဘာေၾကာင့္ဒီလို ရင္ထဲမွာလႈပ္ရွားေနရတာလဲ ဆိုတာကို အေျဖလည္း တိတိက်က်မေျပာႏိုင္ျပန္ပါဘူး။ ခုခ်ိန္ထိေတာ႔ အဆက္အသြယ္မျပတ္ဆိုသလို ရွိေနတုန္းပဲ။ သူလည္းေမွ်ာ္လင့္ေနသလို..က်ေနာ္လည္း ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာ ေရေရရာရာမသိေသးဘူး။ က်ေနာ္႔ရင္ထဲက ပန္းေလးတစ္ပြင့္ကို က်ေနာ္ဘယ္လိုဆြတ္ခူးရက္ပါ႔မလဲ။ သူမကေတာ႔ ရုရွားက တင္းနစ္မယ္ေလး ရွာရာပိုဗာ..။ ဥယ်ာဥ္မွဴးေလးအတြက္ ဆြတ္ခူးဖို႔ရန္ မရဲမ၀ံ့ျဖစ္ေနရတဲ႔ ပန္းေလးတစ္ပြင့္ေပါ႔။
(၂)
ဒုတိယေျမာက္ ပြင့္လန္းလာေသာပန္းေလးတစ္ပြင့္
အိပ္မရတဲ႔ညေတြမွာ တခ်ဳိ႕လူေတြဘယ္လို ေနၾကတယ္မသိ။ က်ေနာ္က အမ်ားေသာအားျဖင့္ သီခ်င္း နားေထာင္ေလ႔ရွိပါတယ္။ ဘာသီခ်င္းမ်ဳိးလည္းဆိုရင္ အမ်ဳိးအမည္မေျပာရေလာက္ေအာင္ သီခ်င္းမ်ဳိးစံုပါပဲ။ ေရာ႔ခ္၊ ေအာ္လ္တာ၊ ပန္႔၊ ေပါ႔ .. အာလံုးလိုလို နားေထာင္ခံစားတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဆိုေတာ္ေတြထဲမွာေတာ႔ မ်ားေသာအားျဖင့္က Avril Lavinge သီခ်င္းေတြပဲနားေထာင္ျဖစ္တာ မ်ားခဲ႔တယ္။ ဘာ႔ေၾကာင့္လဲဆိုတာေတာ႔ မသိခဲ႔ဘူး။
မႏွစ္က မေလးရွားရွဳိးပြဲက အျပန္မွာ က်ေနာ္နဲ႔သူမ ခင္မင္သြားခဲ႔ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္႔သူငယ္ခ်င္းက သူမရဲ႕မန္ေနဂ်ာ ျဖစ္ေနခဲ႔တာလဲ သူနဲ႔က်ေနာ္ ခင္မင္ရင္းႏွီးသြားဖို႔ အေၾကာင္းအရင္းတစ္ခုျဖစ္လာတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ဆက္ဆံေရးကလဲ မီဒီယာေတြၾကားမွာ ဇာတ္လမ္းႀကီးတစ္ခုသဖြယ္ ျဖစ္လာခဲ႔တာေပါ႔။ အစက ဘာမွမဟုတ္ၾကေပမယ္႔ သတင္းဖြခ်င္တဲ႔ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြနဲ႔ မီဒီယာေတြၾကားမွာ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ပိုၿပီးခင္မင္တြယ္တာလာၾကတယ္။ က်ေနာ္ပ်င္းတဲ႔အခ်ိန္ဆို က်ေနာ္႔အခန္းထဲမွာ သူကိုယ္တိုင္ က်ေနာ္႔ကို ဂစ္တာတီးၿပီး သီခ်င္းလာဆိုျပတယ္။ တခါတေလ ႏွစ္ေယာက္သား shopping သြားၾကတာတို႔၊ ကမ္းေျခေတြဘက္ အပန္းေျဖခရီးထြက္ၾကတာက လြဲလို႔ က်ေနာ္တို႔ ဒီထက္ပို မလြန္ကဲခဲ႔ၾကပါဘူး။ ပန္းေလးကလည္း မဆြတ္ခင္က ညႊတ္ခ်င္ေနသလို ပန္းေလးကိုခူးခ်င္ေနသူကလဲ ခူးဖို႔ရာ မရဲျဖစ္ေနခဲ႔ပါတယ္။ အခုခ်ိန္ထိကေတာ႔ က်ေနာ္တို႔ ဆက္ဆံေရးေတြ ေႏြးေထြးဆဲပါပဲ..။
(၃)
တတိယေျမာက္ ဖူးငုံသစ္စ ပန္းေလးတစ္ပြင့္
ဒီေကာင္မေလးက ငယ္ေသးတယ္။ က်ေနာ္႔ထက္ေတာ္ေတာ္ငယ္ေသးေတာ႔ ခက္ေနရတယ္။ တကယ္ဆုိ က်ေနာ္ကလည္း မိန္းကေလးေခ်ာေခ်ာေလးေတြနဲ႔ေတြ႕တိုင္း လြယ္လြယ္နဲ႔ေတာ႔ ရင္ခုန္တတ္သူမဟုတ္။ သူေလာက္လွတဲ႔သူေတာင္ သူေလာက္မလွဘူးလို႔ က်ေနာ္ေတြးေတြးေနမိတတ္တာေတာ႔ သူမနဲ႔ေတြ႕မွပဲေပါ႔။ အႏွီမိန္းကေလးကေတာ႔ ေခသူမဟုတ္။ အရင္လကမွ မစ္ယူနီဗားစ္ဆုရထားတဲ႔ ဗင္နီဇြဲလားသူေလးေလ..။ ပန္းပြင့္လွလွေလးေတြျမင္တိုင္း ခူးခ်င္ေနတတ္သူ မဟုတ္ေပမယ္႔ ပန္းပြင့္ေလးေတြရဲ႕ အလွမွတ္တမ္းကို တင္ခြင့္ရတဲ႔သူ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကမာၻေပၚက အလွဆံုးပန္းေလးတစ္ပြင့္နဲ႔ ေတြ႕ခြင့္ျမင္ခြင့္ရတာကေတာ႔ မထူးဆန္းခဲ႔ပါဘူး။
ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ခင္မင္ရင္းႏွီးေနေပမယ္႔ မယ္စၾကာ၀ဠာေရြးပြဲရဲ႕စင္ျမင့္ထက္မွာေတာ႔ က်ေနာ္ဘယ္သူ႔ဘယ္သူ႔ကိုမွ မ်က္ႏွာမလိုက္ခဲ႔ပါဘူး။ ဒိုင္တစ္ေယာက္အျဖစ္ အားလံုးက ၀ိုင္းၿပီးအကူအညီေတာင္းခံခဲ႔လို႔ မယ္စၾကာ၀ဠာၿပိဳင္ပြဲမွာ အကဲျဖတ္ဒိုင္လုပ္ခဲ႔ရေပမယ္႔ သူနဲ႔က်ေနာ္ရင္းႏွီးလို႔ က်ေနာ္ေရြးခ်ယ္ခဲ႔တာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း လူေတြရဲ႕ၾကား က်ေနာ္နဲ႔သူမနဲ႔အေၾကာင္း ေကာလဟာလေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးထြက္လာခဲ႔ေပမယ္႔ .. တကယ္လွတဲ႔ ပန္းေလးကိုပဲ က်ေနာ္ေရြးခ်ယ္ခဲ႔တာ က်ေနာ္႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မွန္ကန္ခဲ႔ပါတယ္။
အထိမ္အမွတ္ညစာစားပြဲ ညမွေတာ႔ က်ေနာ္႔ကို အမွတ္တရပန္းစည္းေလး ေပးခဲ႔ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရင္းႏွီးမႈရွိၾကတာ မွန္ေပမယ္႔ ခင္မင္မႈစည္းကိုေတာ႔ က်ေနာ္တို႔ မျဖတ္ေက်ာ္ခဲ႔ေသးတာ အေသအခ်ာပါ။ စိတ္ကစားတတ္တဲ႔ မိန္းကေလးငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ သဘာ၀ကို သိနားလည္ေပမယ္႔ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္လို ဆိုးႏြဲ႔စြာ ဆက္ဆံတတ္တဲ႔ သူမအေပၚမွာ က်ေနာ္႔စိတ္ေတြ ညႊတ္ခ်င္သလို ျဖစ္ေနခဲ႔မိပါတယ္။ တေန႔ေန႔တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ဆြတ္ခူးမယ္႔ပန္းကေလးက သူမမ်ားျဖစ္ေနမလားဆိုတာကေတာ႔ မေျပာတတ္ေသးပါဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါေလ.. သံေယာဇဥ္ေတြက သူမအေပၚမွာ ခိုင္မာေနခဲ႔ပါတယ္။
(၄)
က်ေနာ္ရင္ထဲမွာ ပန္းေလးေတြ ဖူးငံုပြင့္ေ၀ေနၿပီ။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ပန္းေလးေတြကို မခ်ဴရဲ မဆြတ္ရဲ..။ သူတစ္ပါးဆြတ္မွာကိုလည္း စိုးရြံ႕လို႔ေနပါေသးတယ္။ အနီေရာင္ကိုေရြးရမလား၊ အျဖဴေရာင္ကိုေရြးရမလား၊ အ၀ါေရာင္ေလးကို ေရြးရမလား..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပန္းကေလးေတြကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးခ်စ္ခင္တတ္သူအဖို႔ကေတာ႔ ဘယ္ပန္းပဲျဖစ္ျဖစ္ လွပေ၀ဆာေနတာပါပဲေလ။ ဒါေပမယ္႔ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိသူ တစ္ေယာက္အဖို႔ အလွဆံုးေတြထဲက အလွဆံုးကို ေရြးဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ကူလွျပန္ဘူး။ အနီေရာင္ကိုေရြးရမလား၊ အျဖဴေရာင္ကိုေရြးရမလား၊ အ၀ါေရာင္ေလးကိုေရြးရမလား..။ သူတစ္ပါးဆြတ္မွာကိုလည္း စိုးရြံ႕လို႔ေနပါေသးတယ္။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ပန္းေလးေတြကို မခ်ဴရဲ မဆြတ္ရဲ..။ ၾကည့္ပါအံုး . . က်ေနာ႔္ရင္ထဲမွာ ပန္းေတြပြင့္ေ၀ေနလိုက္တာ...။
ေဆာင္းခ်မ္းမိုး
(မမ၀ါ ရဲ႕ Tag Post ေလးကို ခင္မင္စြာေရးဖြဲ႕ပါသည္။ အႏွစ္အဓိပၸာယ္မရွိလွေပမယ္႔ တခဏတာေတာ႔ျဖင့္ ၿပံဳးေပ်ာ္ရႊင္ ႏိုင္ၾကပါေစခင္ဗ်ာ။)
Related Post : ထားခဲ႔ဖူးေသာရည္းစားမ်ား - ေဆာင္းခ်မ္းမိုး
